Yerköy Mutlu Son

Kalbi yine hızla atmaya başladı ve hâlâ açık olan feneri almak için elini uzattı.Yerköy Mutlu Son  Fener yere düştü ve yaydığı ışık bir an için duvarda bir insan görüntüsünü yansıttı. Ve tavandaki lamba yandı. Harry ansızın yanan ışıktan dolayı geçici bir körlük yaşarken refleks olarak kollarıyla yüzünü kapattı. Aslabir şey olmamıştı. Ne bir tabanca, ne patlama. Harry kollarını indirdi.

Önünde duran adamı tanıyordu. “Sen burada ne halt ediyorsun?” diye sordu adam. Üzerinde pembe bir yatak kıyafeti vardı ama uykudan uyanmışa pek benzemiyordu. Saçını yandan mükemmel bir şekilde ayırmıştı. Gelen Anders Nygård idi. “Bir gürültüyle uyandım, ” dedi Nygård Harry’nin önüne filtre kahve dolu olan fincanı uzatırken. “İlk aklıma gelen, birinin yukarı katın boş bulunduğunu anlayıp gizlice içeri girmiş olduğu oldu. Ben de denetim etmek için yukarı çıktım.” “Anlıyorum, ” dedi Harry. “fakat ben arkamdan kapıyı kilitledim sanıyordum.” “Bina görevlisinin anahtarları bende duruyor. Her ihtimale karşı.” Harry ayak sesi duydu ve arkasını döndü.

Yerköy Mutlu Son

Vibeke Knutsen üzerinde bir gecelikle, kızıl saçları darmadağın ve uykulu gözlerle kapıda göründü. Makyajsız ve mutfağın güçlü ışığı altında Harry’nin daha önce gördüğü versiyonundan daha yaşlı görünüyordu. Harry’nin varlığını fark edince birden irkildi. “Neler oluyor?” diye mırıldandı. Bir Harry’ye, bir partnerine bakıyordu. “Ben Camilla’nın dairesinde bir şeyleri kontrol ediyordum, ” diye derhal açıklamaya koyuldu Harry. Onu korkutmak istemiyordu. “Yatakta gözlerimi dinlendirirken uyuyakalmışım. Buradan gürültüyü duyan

Nygård gelip beni uyandırdı. Bugün benim için bayağı yorucu geçti de.” Harry, nedenini tam olarak kestiremese de, göstermelik bir şekilde esnedi. Vibeke partnerine bakıyordu. “Üzerindeki ne?” Anders Nygård üzerindekini yeni fark etmiş şeklinde geceliğe baktı. “Sanırım aynı bir travestiler kraliçesi benzer biçimde görünüyor olmalıyım!” Ve kıkırdadı. “Sana aldığım bir hediye, aşkım. Bavulumdan çıkarmamıştım ve aceleyle bulduğum ilk şey bu olmuş. İşte, al.” İpini çözdü ve geceliği aceleyle çıkarıp Vibeke’ye fırlattı. Kız şaşırmış ama geceliği yakalamayı başarmıştı. “Teşekkürler, ” dedi. Kafası karışmış şeklinde görünüyordu. “Bu saatte uyanmazsın. Uyku hapını almadın mı?” Vibeke utangaç bir halde Harry’ye baktı. “İyi geceler, ” diye mırıldandı ve odasına gitti.